ประสบการณ์เวลา

ประสบการณ์และเวลา

คงไม่มีนาฬิกาเรือนใดที่จะเดินทวนเข็มกลับ คงไม่มีแม่น้ำลำธารสายใดๆที่จะไหลย้อนกลับ แม้แต่แม่น้ำลำธารเมื่อมันไหลแล้วมันไม่มีวันย้อนกลับอีกเหมือนเดิม มันเป็นแค่สิ่งในอดีตที่มันผ่านพ้นไป และจะไม่มีวันกลับเหมือนดังเดิมได้อีก มันคงทิ้งร่องรอยให้เราห่วงระลึกถึงสิ่งนั้นๆที่เป็นเหตุการณ์ในอดีตที่ผ่านมา และจะไม่มีวันนั้นย้อนกลับมาได้ เวลาจึงเป็นสิ่งที่ล้ำค่าเสมอที่จะย้ำเตือนความทรงจำให้แก่ประสบการณ์ เวลาเป็นตัวทำให้ทุกอย่างกลายเป็นประสบการณ์ เหตุการณ์ต่างๆเกิดขึ้นได้เพราะมีเวลาและประสบการณ์  เวลาและประสบการณ์นั้นย่อมเป็นจุดหรือบ่อเกิดแห่งประวัติศาสตร์เสมอ เวลานั้นดูเหมือนเป็นดังผู้กำกับหนังที่ค่อยบ่งบอกส่วนต่างที่จะเกิดขึ้นในเวลานั้นและประสบการณ์ดูเหมือนเป็นดังผู้ถ่ายทำหนังที่บันทึกเหตุการณ์ต่างๆโดยไม่เลือนหายไปจากประสบการณ์

สำหรับความรู้สึกและแนวคิดส่วนตัวแล้วเกี่ยวกับเวลาและประสบการณ์เป็นสิ่งที่ทุกคน ทุกชาติ ทุกศาสนา ทุกเผ่าพันธุ์ในบนโลกนี้ต้องมีเสมอ คงไม่มีชนชาติใดปฏิเสธว่าเกิดมาแล้วโดยไม่มีประวัติศาสตร์เป็นของตัวเอง เวลาและประสบการณ์เกิดขึ้นได้เสมอ แม้แต่เหตุการณ์นั้นๆแม้จะดูว่าไม่มีความสำคัญสำหรับคนอื่น แต่สำหรับเราแล้วมันเป็นเหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่ ดังนั้นประสบการณ์เกิดขึ้นได้ทุกที่ทุกเวลาทุกนาที ไม่ว่าประสบการณ์ความรัก ประสบการณ์การเรียน ประสบการณ์ทำงาน บางเวลาประสบการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีตนั้นใช่ว่าเราจะเก็บความทรงจำไว้เฉพาะสิ่งที่ดีๆสิ่งที่เรารัก สิ่งเราชอบเท่านั้น แม้แต่ประสบการณ์ที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตที่เราไม่พึงปรารถนาให้มันเกิดแต่มันยังจดจำไว้เสมอ ดังประวัติศาสตร์ของแต่ละชาติที่เคยมีสงคราม ที่ต่อสู้กับชาติอื่นหรือต่อสู้กับคนในชาติของตัวเอง คงไม่มีประเทศชาติใดไม่มีประสบการณ์กับสงคราม แม้จะเป็นเหตุการณ์ที่คนในชาติไม่พึงปรารถนาก็ตาม ประสบการณ์และเวลาที่เลวร้ายในอดีตหรือว่าสงครามย่อมเป็นประวัติศาสตร์ที่ย้ำเตือนให้เราจดจำและไม่ให้มันเกิดขึ้นอีกกับชนรุ่นหลัง ก่อให้เป็นทั้งบทเรียนที่ดี และที่ไม่ดี ความรู้สึกที่ทุกข์เศร้า ความรู้สึกภาคภูมิใจ ดังนั้นประสบการณ์ที่เลวร้ายย่อมนำไปสู่การพัฒนาและจะไม่มีวันย้อนรอยกลับไปดังเดิมอีก ส่วนประสบการณ์ที่ดีนั้นย่อมเป็นกำลังใจและความภาคภูมิใจ ให้คนรุ่นหลังได้เป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิตและการพัฒนาต่อไป ดังคำพูดที่ว่า”เจ็บแล้วตามจำ”เพื่อให้เกิดการพัฒนา

เวลาและประสบการณ์จากการพบกับปัญหาต่างในชีวิตของผมเป็นสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบและไม่อยากให้มันเกิดขึ้นและแล้วมันเกิดขึ้นจนได้ สิ่งที่ไม่คิดไม่ฝันว่าปัญหานั้นมันจะเกิดขึ้นมันก็เกิด โดยที่มีความตั้งใจ ประสบการณ์ที่เลวร้ายที่เกิดขึ้นกับผม มันทำให้ตัวผมทุกข์เศร้า แต่ทางตรงข้ามมันก็ทำให้ผมมีความแข็งแกร่งมากขึ้นและทำให้ผมเรียนรู้และเข้าใจปัญหามากขึ้น ปัญหาไม่ได้ทำให้คนเราอ่อนแอเสมอไป แต่ปัญหายังทำให้คนเรากลับแข็งแกร่งด้วยซ้ำ ทำให้ผมมีความกล้าที่จะต่อสู้และเผชิญกับปัญหานั้น ประสบการณ์ที่ทุกข์เศร้าถ้าเราไม่ประสบกับมันก็ทำให้เราเป็นคนที่ขี้กลัวเสมอ ประสบการณ์และเวลาในอดีตที่ทุกข์เศร้าย่อมนำความแข็งแกร่งให้คนในอนาคตเสมอ เหมือนดังดินสอที่ยอมสั้นลงทุกๆครั้งเมื่อมันถูกใช้เขียน