เข็มนาฬิกากับสิ่งที่เรียกว่าชีวิต
หนึ่งนาทีของเราไม่เท่ากัน
ทุกวินาทีทุกนาทีของชีวิตมนุษย์และสิ่งมีชีวิตอื่นๆอาจจะถูกกำหนดชีวิตหรือตัวมนุษย์เองเป็นผู้กำหนดชีวิตด้วยเพียงปลายเข็มนาฬิกาหรือตัวเลขบนหน้าปัดนาฬิกา
โดยธรรมชาติของนาฬิกามันก็จะทำหน้าที่ของตัวมันเองด้วยความซื่อตรง นอกเสียจากว่ามันหมดอายุการใช้งานหรือถ่านมันหมดไปเสียก่อน
มันเลยหยุดเดิน
เวลาในสำนึกของแต่ละคน มันช่างมีหลากหลาย เวลาแต่ละวินาที
แต่ละนาที แต่ละชั่วโมงของคนเรา มันช่างมีความหมายที่แตกต่างกันด้วยสิ้นเชิง หนึ่งนาทีของคนเราไม่เท่ากัน
ดังเช่นเวลาของลูกจ้างกับนายจ้างมันช่างแตกต่างกันแม้ว่าจะใช้นาฬิกาเรือนเดียวกัน
ช่วงเวลาการทดเวลาบาดเจ็บในการแข่งขันกีฬาฟุตบอล ผู้เล่นหรือกองเชียร์จะมีความรู้สึกที่แตกต่างกันมาก
ระหว่างทีมฟุตบอลที่กำลังจะชนะกับทีมฟุตบอลที่กำลังจะพ่ายแพ้ แค่เพียงทดเวลาบาดเจ็บหนึ่งนาที
ความรู้สึกว่าเวลาช่างนานมากสำหรับที่ทีมที่กำลังจะชนะ
รอเพียงแค่ว่าเมื่อไรจะมีเสียงนกหวีดจะดังสักที ส่วนทีมที่กำลังจะพ่ายแพ้มีความรู้สึกว่าทำไมเวลาช่างเดินเร็วจัง
มีความรู้สึกว่าอย่าพึ่งมีเสียงนกหวีดดังขึ้นนะขอให้ทีมตัวเองได้ตีเสมอก่อน
เราจะเห็นได้ว่าเวลา 90 นาทีในสนามฟุตบอลมันช่างแตกต่างกัน
เวลาในชีวิตเราก็คงไม่ต่างอะไรกับความรู้สึกของทีมฟุตบอลทั้งสองทีมเท่าไรนัก
สักวันหนึ่งชีวิตของเราจะมีความรู้สึกเหมือนกับทีมที่กำลังจะชนะแล้วแต่ยังไม่หมดเวลาเสียงนกหวีดยังไม่ดัง
แต่ก็ยังมีความกังวลตลอดเวลา
ทีมกำลังจะพ่ายแพ้ก็รู้สึกกังวลเช่นเดียวกัน
บางครั้งเราอาจถูกกำหนดชีวิตด้วยเสียงนกหวีดเพียงสิ่งเดียวก็มีเหมือนกัน
บางเวลาทำให้เราลุกขึ้นสู้แม้จะมีเวลาเหลือน้อยเต็มที แต่ก็สู้ด้วยความหวัง
แต่บางเวลาเรารู้สึกอยากให้เวลาผ่านพ้นให้เร็วๆเพื่อเราจะได้พักอย่างมีความสุข
บางครั้งเราอาจแข่งขันกับเวลามากเกินไป
เราไม่ยอมให้ชีวิตเราเดินทางตามธรรมชาติ บางครั้งเราพยายามเอาชนะเวลา
เราอาจชนะเวลาได้ช่วงเวลาหนึ่งแต่ในทีสุดเราต้องยอมปล่อยให้เวลาและชีวิตเดินทางร่วมกันในความสมดุล
ยิ่งแข่งขันกับเวลาเรายิ่งจะเหนื่อย คงไม่มีใครจะเอาชนะเวลาได้
เรามีเวลาเรามีชีวิตเพื่ออะไร?
