สิ่งดีๆที่เรียกว่าประวัติศาสตร์

สิ่งดีๆที่เรียกว่าประวัติศาสตร์

ที่ใดมีน้ำ ที่นั่นย่อมมีชีวิต

ที่ใดมีความอุดมสมบูรณ์ ที่นั่นย่อมมีผู้คนอาศัยอยู่เสมอ

ที่ใดมีความกันดารแห้งแล้ง ที่นั่นย่อมมีทฤษฎีเพื่อความอยู่รอดเสมอ

ที่ใดมีสงคราม ที่นั่นย่อมมีวีรบุรุษเสมอ

ที่ใดมีความรัก ที่นั่นย่อมสันติภาพ

           เราอาจมีคำถามว่า ทำไม?ชาวตะวันตกถึงมีความสนใจในเรื่องประวัติศาสตร์มากเป็นพิเศษ แล้วทำไมคนไทยเราไม่ค่อยสนใจในประวัติศาสตร์เหมือนชาวตะวันตกบ้าง?บางครั้งเราอาจถามตัวเราเองว่า ช่วงเวลาที่เรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาหรือมัธยมศึกษาและอุดมศึกษา ทำไมถึงมีวิชาประวัติศาสตร์ให้เราเรียนอยู่เสมอ?ทำไมเราต้องย้อนกลับไปเรียนเรื่องราวประวัติศาสตร์ของเราแต่ละชาติด้วย ผมเองก็คิดว่าทุกๆประเทศน่าจะให้คนหรือเด็กนักเรียนในประเทศของตนได้กลับไปเรียนประวัติศาสตร์ของประเทศของตัวเองเหมือนกัน แม้บางคนบางชาติอาจมีประวัติศาสตร์ที่ไม่สวยงามหรือไม่เป็นที่ประทับใจและไม่อยากกลับไปรับรู้กับสิ่งในอดีตที่เคยสร้างความเจ็บปวดให้กับตัวเอง แต่สิ่งที่ผมรู้สึกว่าในปัจจุบันนี้คนที่ชอบดูภาพยนตร์ก็จะทราบดีว่า หนังที่ฉายตามโรงภาพยนตร์ส่วนมากแล้วก็เป็นหนังที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ จะเห็นได้ว่าการที่เราย้อนกลับไปเรียนรู้เรื่องราวในประวัติศาสตร์ต่างๆในอดีตที่ผ่านมา เรื่องราวในอดีตของเราก็เช่นเดียวกัน อาจมีทั้งดีและไม่ดี อาจมีสิ่งที่น่าจดจำและสิ่งที่อยากลืมเสียไปจากความคิดเรา แต่เราก็คงทำได้บ้างและไม่ได้บ้าง ในชีวิตเราคนหนึ่งอาจมีประวัติที่ดีบางไม่ดีบ้าง แต่เหนือสิ่งอื่นได้ประวัติศาสตร์ของเราจะเป็นอย่างไร แต่ก็จงเรียนรู้ประวัติศาสตร์ของตัวเองและประวัติศาสตร์ของประเทศชาติของตน เพื่อเราจะได้เรียนรู้เรื่องราวในอดีตที่ดีและไม่ดีเพื่อเป็นบทเรียนในปัจจุบันและอนาคต ความจริงในอดีตที่เราเป็นใช่ว่าจะร้ายไปทุกเรื่อง สิ่งที่ดีในอดีตย่อมเป็นพลังให้เรามีกำลังในการดำเนินชีวิตในปัจจุบัน สิ่งที่ดูว่าเลวร้ายในชีวิตในอดีตย่อมเป็นบทเรียนเอกเตือนใจเราว่าอย่าให้มันเกิดขึ้นอีก

ชีวิตใดหากไม่มีอดีต ก็ย่อมไม่มีปัจจุบันและอนาคต

ชีวิตใดปราศจากความรัก ก็ย่อมไม่สามารถรักคนอื่นได้

เรียนรู้สิ่งที่ผิดพลาดและสิ่งดีๆในอดีต และจงเปลี่ยนแปลงชีวิตใหม่

                               ทุกอย่างย่อมอดีตเสมอ